که سراسر جهان و هر چه در اوست

                                 عکس یک پرتویی ست از رخ دوست

                                             ***

با پیر در زمان

گشوده زبان انالحق

سر باخته

           هجر خریده

سودای بتی حیران اسم ذات

آمیخته با سلوک

در جشن مرگ خویش

فریاد می کشد

پیمانه پر کنید

در خلوت شهود

دیریست با بضاعت او

لنگان رسیده ایم

تا قله ی فنا

دیروز در طلب

آواز می رسید

پیوسته نام دوست

آهسته نام دوست

رقصنده در سماع

بیند به چشم دل

سیمای صبح صاف

در متن یک غزل

آواز سر دهد

از لا به لا مکان

بی پرده

لخت لخت

فارغ ز هر حجاب

با بوسه های عشق

در جذبه ی وجود

که اینک حرامیان

من اسم اعظمم

***

یا حق