... و رود سوگ سرود پایانش را

در شن زار خسته سر داد

آن دم که حقارتش را

در چشمان دریایی تو دید٬

زان سان که هرم چراغ در برابر آفتاب.

و زمین زیر سم مرکب ات خم شد

بدان گونه که سر تا سر مدار را چرخید.

آن گاه نگاهت خورشید را کوچاند و قد تو سقف را شکست.

ای از دیار صبح٬ وز تبار امید

شراب نیز پیش مستی ات رنگ باخت.

بر کجای واژه آغوش کاغذ را بگشایم

تا در ترنم شعر نت های پی در پی

نام تو را فریاد کنند ./

هیچ