ایــن هـمـــه طـنــاز بـازی ، بـا هـمــه بـازی و بــــازی

می کنـی هر لحــظه نازی ، می زنی هر دم به فازی

در هـــوای بـــی هـــوایی ، بـا نــوای بــی نــوایــــــی

شور و مستــی و صفایـی ، می نوازی با چه سـازی

دل چو درغوغای مستی ، می رمد هر دم ز هستی

ایــن هـمــــه بـالا و پـسـتی ، کــوتـه ام یــا تــو درازی

شادمــان و غمـگساری ، ســر به مُهــر و بــی قـراری

آدمــیت را مـــداری ، قبـــلـه ای و هـــــم نـــمـــــــازی

عــارفـان را وجــد و حــالی ، زاهــدان را قیـل و قــالی

مـالـکان را ملـک و مـالــی ، سـالـکان را رمـــز و رازی

مـهـــر بـخــش مـهــرنـازی ، هسـت بـخــش پاکــبازی

فـیض بخـش هر مـجــازی ، نوربــــــخـش عشقــبازی

هیچ